Help mijn kind is verslaafd 4

Je merkt al een tijdje dat je kind zich anders dan anders gedraagt en het lijkt alsof je dochter of zoon zichzelf niet is. Je hebt een onderbuik gevoel maar je kan er de vinger niet op leggen. Misschien wijt je het gevoel aan de drukte van alle dag, heeft je zoon of dochter het druk op school, of druk met sport en is hij of zij daarom altijd zo moe. Misschien komt het chagrijnige gedrag omdat het net uit is met zijn of haar vriendin of vriendje. Is de tegenwoordige voortdurende grote mond te wijten aan de puberteit en het constant ruzie maken het gevolg van de hormonen. Maar toch verdwijnt met al deze verklaringen je onderbuik gevoel niet.

Hoog tijd om verder te gaan kijken als dat je misschien nog niet durfde. Hoog tijd om de ogen te openen.

Is er bij je kind sprake van:

  • extreme stemmingswisselingen, vooral uit cynisme en woede.
  • Snel kwaad als hij of zij ervan wordt verdacht onder invloed te zijn.
  • Fysiek en verbaal gewelddadig
  • Luid en irritant gedrag, ongeschikt voor sociale situaties of juist stil en teruggetrokken gedrag in sociale situaties
  • Kinderlijk, passief–agressief en manipulatief gedrag
  • extreme verschuivingen in het slaappatroon (pubers hebben veel slaap nodig, maar een puber die alcohol of drugs gebruikt wordt extreem in zowel de slaap behoeften als in de overmatige niveaus van energie)
  • duidelijke misleiding en tegenstrijdige verhalen (die komen voort uit het brein dat in een puur genotzoekende staat actief is vanwege de hunkering naar verslavende middelen)
  • Verwijde pupillen (een symptoom waarbij de hersenen proberen te stabiliseren en pogingen doen om perceptie van de werkelijkheid te onderscheiden)
  • drastisch gewichtsverlies of vermindering (onverklaarbaar gewichtsverlies kan te wijten zijn aan het gebruik van stimulerende middelen zoals cocaïne of methamfetamine, gewichtstoename kan worden gerelateerd aan het gebruik van de meer kalmeringsmiddelen zoals wiet, alcohol of zelfs heroïne)
  • tekenen van het stelen meestal voor drugs
  • omgang met nieuwe vrienden die ook drugs gebruiken
  • paranoïde stemmingen en voortdurend het gevoel hebben van vervolging en een samenzwering door, familie, oude vrienden, of iedereen die probeert om verslavend gedrag en druggebruik te stoppen
  • bezorgdheid van broers en zussen, vrienden, klasgenoten, leraren, trainers, of anderen die dichtbij je puber staan en geuit hebben dat er iets mis lijkt met het gedrag van je zoon of dochter.

Het moge duidelijk zijn dat een vroege opsporing en behandeling van verslaving, noodzakelijk is. Het is dan ook aan de ouders om zich hierin bewust te maken en er vervolgens naar te handelen. Wacht niet tot het te laat is.

Voor meer informatie of hulp kunt u contact opnemen met het telefoonnummer vermeldt hier op de website of een email sturen (info@synergycc.eu) ook te vinden hier op de website.

Aan deze lijst kunnen geen rechten of diagnose worden ontleent

bron: dr F. Lawlis auteur van het boek not my child

Synergy coaching & counseling

Mariella Medina

 

 

Help mijn kind is verslaafd 3

Niet iedere puber wordt een alcoholist als hij of zij een keer dronken wordt. Niet iedere puber wordt een drugsverslaafde als hij of zij wel eens een jointje rookt. Wat zorgt er dan wel voor dat een puber verslaafd word? Er is veel onderzoek gedaan naar het ontstaan van verslavingen. Daar is uit voort gekomen dat er vrijwel nooit sprake is van één oorzaak. Er spelen altijd meerdere factoren een rol en er is sprake van een samenloop van omstandigheden.

Een voorbeeld van een aantal van die factoren zijn: Gevoelig zijn voor verslavingen, gevoelig zijn voor verleiding, prestatie druk, onzekerheid, nieuwsgierigheid, grenzen verkennen / opzoeken, gezinssituatie, geen goede band met ouders, liefdes verdriet, mee willen doen, verkeerde vrienden, moeilijk kunnen omgaan met problemen, angsten, het niet hebben van hobby`s, verveling, scheiding van ouders, niet op eigen benen kunnen staan.

Niet op al deze factoren hebben we invloed, maar wel op de manier waarop we met ons kind omgaan en reageren op situaties waarin 1 of meerdere van deze factoren zich voordoen.

Zo kun je als ouder er fanatiek op hameren dat je kind zijn uiterste best doet op school, de beste cijfers haalt en uitblinkt in zijn of haar sport. Je dochter of zoon wil graag aan je verwachtingen voldoen waarmee er onbedoeld flink wat druk en daarmee stress op je kind rust. De prestatie druk en de stress kunnen factoren worden waardoor je kind op zoek gaat naar ontspanning en dat zoekt in alcohol of drug.

Pubers die heel veel tijd alleen doorbrengen en weinig contact hebben met hun ouders en geen vertrouwens persoon hebben, kunnen hun heil zoeken bij verkeerde vrienden of vriendinnen. Ze kunnen bijvoorbeeld hun problemen zoals liefdesverdriet gaan verdoven met alcohol of drugs, of vluchten in het spelen van games.

Of je hebt als ouders de beste bedoelingen en je hangt als een soort helikopter boven je kind. Je Vind  dat je voortdurend over de schouder van je kind moet meekijken, om er voor te zorgen dat je kind niet in de problemen komt of de verkeerde beslissingen neemt. Hoe goed bedoelt ook maar als ouder rem je daarmee de ontwikkeling van het zelfvertrouwen en zelfstandigheid.  Bovendien zal je kind zal meer moeite hebben bij het nemen van beslissingen. Je kind zal zich op den duur gaan afzetten tegen al die goed bedoelde bezorgdheid en mogelijk doorslaan in het verkennen van grenzen als het gaat om alcohol en drug.

De omstandigheden van een puber, de opvoeding, het karakter van je kind en de manier waarop je met je kinderen om gaat zijn onder andere erg belangrijk voor het wel of niet ontstaan van een verslaving.

Synergy Coaching & Counseling

Mariella Medina

 

Help mijn kind is verslaafd 2

Het Gebruik van alcohol en drugs zijn we steeds normaler gaan vinden en het is ook steeds meer toegankelijker geworden. Een jointje is de nieuwe sigaret, In drinken voor het uitgaan, want dat is goedkoop en een pilletje tijdens het uitgaan is wel zo gezellig en je kunt bovendien de hele nacht doorhalen. Iedereen doet het gevaren zijn er niet en niemand is, of raakt verslaafd. Uit het laatste onderzoek van het Trimbos instituut blijkt dat; Het aantal aan alcohol gerelateerde ziekenhuisopnames blijft stijgen. Xtc is de populairste drug in het uitgaansleven bovendien valt het op dat het aandeel hoog gedoseerde xtc pillen blijft stijgen en dat het aandeel ernstige xtc incidenten op grootschalige evenementen is toegenomen.

Zoals al eerder beschreven in het vorige artikel; Help mijn kind is verslaafd, is geen enkel kind immuun voor verslavingen. Tegelijkertijd wil dat ook niet zeggen dat elk kind verslaafd raakt als het een keer een drankje drinkt, een jointje rookt, of een spelletje op de PlayStation speelt.

Wat maakt dat het ene kind een groter risico heeft om verslaafd te raken en het andere kind niet?. In de artikelen Van ADHD op weg naar verslaving, werd al aangehaald dat pubers met adhd een groter risico lopen om verslaafd te raken. Maar niet alleen pubers met adhd. Voor iedere puber die de overgang maakt van de basisschool naar de middelbare school is er een verhoogd risico. In die periode worden er meer nog als op de basisschool groepen gevormd. Het is voor pubers erg belangrijk om “erbij” te horen. Dat is normaal en hoort bij de ontwikkeling van een eigen identiteit en het los maken van de ouders. Als ouder heb je dan minder invloed op je kind terwijl de invloed van vrienden en vrienden groepjes groter wordt. Dat betekend dat de zogenaamde “foute vrienden” dus wel degelijk invloed hebben op het gedrag van je kind. Ook groepsdruk en de eventuele stress die daarbij hoort kan voor een risico zorgen als het gaat om het gebruik van alcohol en drugs. Hoe stevig staat je kind in zijn of haar schoenen?  In hoever is je kind daar tegen bestand, kan en durft je kind nee te zeggen?. Minder invloed wil nog niet zeggen dat je als ouder geen invloed hebt. Het is belangrijk dat je open en eerlijk met je kind praat over alcohol en drugs gebruik. Dat je duidelijk grenzen aangeeft over wat wel en niet acceptabel is. Maar dat je vooral open blijft staan voor je kind en wanneer je vermoed dat er iets mis is met je kind, negeer het niet maar ga ermee aan de slag. Ga het gesprek aan. Zoek hulp als je er zelf niet uit komt. Maar steek je kop niet in het zand!

Mariella Medina

Synergy Coaching & Counseling

 

Help mijn kind is verslaafd!

Niet alleen kinderen met Adhd of Add, lopen het risico verslaafd te raken.

Tegenwoordig loeren de verleidingen van allerlei verslavingen naar onze kinderen.

Zo is er gameverslaving, telefoonverslaving, sociale media verslaving maar natuurlijk ook de ouderwetse alcohol en drugsverslaving. De ouder die denkt OO dat doet mijn kind niet, of dat overkomt mij en mijn kind niet, kan wel eens bedrogen uitkomen. De ouder die denkt, Ach wat kan het voor kwaad, ik heb het vroeger ook gedaan en ben ook niet verslaafd geraakt, kan ook wel eens van een koude kermis thuis komen. Iedere tiener kan verslaafd raken, ongeacht het gezin van herkomst. Rijk, arm, of je als tiener nu opgroeit in de Schilderswijk of in het gooi geen enkel kind is immuun voor verslavingen en je kunt je er ook niet tegen inenten.

Tieners zijn tegenwoordig meer op zichzelf aangewezen. Ze kijken meer tv, kijken meer films, gamen meer en internet is niet alleen meer makkelijk toegankelijk, het is er simpelweg altijd. Hoewel het internet heel nuttig is en er heel veel goede en informatieve informatie op te vinden is, is er ook heel veel slechte en foute informatie te vinden. Zo ook over alcohol en drugs. Tieners zijn niet altijd in staat om in die enorme berg informatie onderscheid te maken wat waar is en wat niet.

Tussen de 10 en 25 jaar zijn de hersenen van pubers nog volop in ontwikkeling. Ja, je leest het goed! Tot hun 25e zijn de hersenen nog niet volgroeid. Een onrijp brein heet dat.

In de puberteit brengen de hersenen de productie van de geslachtshormonen opgang. Die hormonen ( o.a. oestrogeen en testosteron) werken in op het lichaam en de hersenen van je eerst zo meegaande lieve puber en zorgen voor het alom bekende gedrag en humeur veranderingen. Dat is te begrijpen want de functie van alle hersengebieden verandert door de geslachtshormonen, van het voorste deel van de hersenschors (de prefrontale cortex) tot in het ruggenmerg. In de prefrontale cortex komt de ontwikkeling tot stand die betrokken is bij de cognitieve en emotionele functies zoals beslissingen nemen, plannen, sociaal gedrag en impulsbeheersing.

Doordat de prefrontale cortex bij pubers nog volop in ontwikkeling is (onrijp) zijn pubers bijvoorbeeld niet instaat om de gevolgen van hun gedrag op langer termijn te overzien. Ze denken dus alleen aan de gevolgen van hun gedrag op korte termijn. Daardoor kunnen pubers ook meer risicovol gedrag vertonen zoals coma zuipen en drugs gebruik. Helaas maakt het ze onder invloed van hun onrijpe brein tijdens de risicovolle keuzes ongevoelig voor straf. Hierdoor is er dus ook een verhoogde kans op het misbruik van verslavende middelen die op het onrijpe puberbrein permanente schade kunnen aanrichten. Ook neemt de kans op ontremd, antisociaal, agressief en crimineel gedrag toe. Het experimenteren met alcohol en drugs is in de puberteit is dus niet altijd zonder gevaar.

Synergy Coaching & counseling

Mariella medina

 

 

Van Adhd op weg naar verslaving 2

Kinderen die al jong medicatie voor adhd krijgen voor geschreven raken emotioneel afgestompt.

Onderzoekers van de universiteit in Utrecht hebben onderzocht wat voor effect medicatie voor Adhd heeft op de hersenen bij ratten. Daaruit bleek dat methylfenidaat, de werkzame stof in onder andere, ritalin en Concerta, in de vier van de negen onderzochte hersengebieden sociaal gedrag blijkt te remmen, zo schrijven de onderzoekers in het blad The Journal of Neurosciene.

Twee van de vier hersengebieden bevinden zich in de frontaalschors (het voorste deel van de hersenschors). Dit deel van het brein is onder meer belangrijk voor complexe cognitieve taken (bijvoorbeeld plannen en jezelf beheersen). De andere twee hersengebieden die door Ritalin beïnvloedt worden, zijn de habenula en amygdala (worden beide geassocieerd met emoties). “De stof beïnvloedt dus cognitieve en emotionele processen en remt daarmee het sociale en emotionele gedrag.

Dit kan zorgen voor een ontwikkelingsachterstand op sociaal en emotioneel gebied. Deze ontwikkelingsachterstand zorgt er vervolgens voor dat kinderen niet of moeilijk met stress, frustratie, boosheid, verdriet enz kunnen omgaan. Het niet om kunnen gaan met al deze emoties maakt dat kinderen in de pubertijd eerder geneigd zijn om te experimenteren met alcohol en drugs. Bovendien zijn pubers met Adhd impulsiever als hun leeftijdsgenoten wat de drempel tot experimenteren nog lager maakt. Ook zelfmedicatie is een groot risico bij deze pubers. Een zorgvuldige diagnose is dus een noodzaak bij kinderen wat betreft Adhd en Add. Het gebruik van medicatie zou als allerlaatste hulpmiddel moeten worden gezien en niet als ‘het’ hulpmiddel. Er zijn alternatieve (gedrag) therapieen aanwezig waarbij kinderen vaardigheden worden geleerd waarbij ze niet alleen inzicht krijgen in hun gedrag, onrust en hoe ze daarmee om kunnen gaan maar vooral ook in zichzelf.

Vooral het creëren van enig zelf inzicht is erg belangrijk bij jongeren in de pubertijd. Dat geld zeker niet alleen voor jongeren met Adhd. Ook pubers zonder Adhd kunnen probleem gedrag gaan vertonen. De hormonale veranderingen die ieder puber ondergaat tijdens de pubertijd, en de overgang naar het middelbaar onderwijs, de omgang met vrienden en vriendinnen, groepsdruk, enz, hebben veel invloed op het gedrag van pubers. Al deze factoren kunnen tot serieuze problemen lijden, waaronder alcohol en drugs misbruik.

Mariella Medina

Synergy Coaching & Counseling

Van ADHD op weg naar verslaving

Een belangrijke oorzaak van het toenemende aantal verslavingen onder zowel volwassenen maar zeer zeker ook onder pubers, is het gebruik van medicatie. Het gemak waarmee tegenwoordig medicijnen worden voorgeschreven voor bijvoorbeeld, slaapproblemen, pijn en angst klachten en natuurlijk niet te vergeten ADHD neemt zorgwekkende vormen aan. Al deze aandoeningen worden onder andere maar voornamelijk behandeld met verslavende medicijnen.

Het gebruik van medicatie voor ADHD heeft inmiddels epidemische vormen aangenomen. Dat geld niet alleen voor Nederland. Ook in Amerika wordt gesproken van een epidemie, waar het de diagnose ADHD betreft en het daar voorgeschreven medicijn Aderall. Ook daar schaalt de Drug Enforcement Administration (DEA) het medicijn Aderall in dezelfde categorie als cocaïne.

In een rapport uit 2008, over de schadelijke bijwerkingen van het medicijn Strattera stelt de toenmalige coördinator van het Nederlands Comité voor de Rechten van de Mens (NCRM), Hanneke Teunissen: Kinderen krijgen al heel snel te maken met een ADHD-diagnose, via een psychiater, de huisarts of bijvoorbeeld de schoolbegeleidingsdienst. Een ADHD-diagnose wordt niet onderbouwd door enig wetenschappelijk bewijs, er wordt geen objectief lichamelijk onderzoek gedaan, de diagnose wordt gesteld aan de hand van een afvinklijstje met emoties en gedrag. Dit lijstje met criteria voor een ADHD-diagnose bestaat uit normaal kindergedrag zoals; niet stil kunnen zitten, draaien en friemelen op een stoel, sleutels kwijtraken, inbreken in gesprekken of spelletjes, geen aandacht op school, taken niet afmaken etc. Als de diagnose eenmaal is gesteld komt de medicatie aan de orde. Ouders die zichzelf goed informeren over de bijwerkingen van de medicatie en de pillen niet aan hun kinderen willen geven, kunnen in Nederland te maken krijgen met de Kinderbescherming die ze uit de ouderlijke macht kan ontzetten wegens ‘medische nalatigheid’. (ncrm.nl/Strattera-rapport)

De medicatie die voorgeschreven wordt voor ADHD, in het bijzonder Ritalin valt onder de Opiumwet vanwege de werkzame stof methylfenidaat. Deze stof staat gelijk aan amfetamine welke ook de werkzame stof is in de drug speed. Vandaar dat Ritalin ook wel kiddie cocaïne (kinder cocaïne) wordt genoemd. Kinderen krijgen dus al vroeg medicatie voorgeschreven welke ronduit onder de noemer drugs valt. Er wordt kinderen geleerd dat het heel normaal is een pilletje te nemen om zo je problemen op te lossen. Het gebruik van onder andere Ritalin, kan er voor zorgen dat kinderen een emotionele ontwikkelings- achterstand oplopen. Bovendien vergroot het de kans dat kinderen later meer geneigd zijn te experimenteren met andere soorten drugs en alcohol. Klaarblijkelijk zijn al deze schadelijke neven effecten wel medische verantwoord. Vallen de lichamelijke en geestelijke bijwerkingen zoals; verminderde eetlust, inslaapproblemen, prikkelbaarheid, hartkloppingen en bij langdurig gebruik de mogelijke psychotische klachten, niet onder ‘medische nalatigheid’

Op 10 juni 2015 heeft de VN kinderrechtencomité in hun eind rapport zich bezorgd geuit over onder andere het overmatige gebruik van medicatie bij kinderen met ADHD in Nederland.

Bron:  ncrm.nl/Strattera-rapport / ncrm

 Mariella Medina

Synergy coaching & counseling

schatjes

Schatjes

Opvoeden is tegenwoordig niet alleen topsport, maar we moeten ook een bachelor hebben behaald in de pedagogiek. We doen onze uiterste best om ervoor te zorgen dat onze kinderen gelukkig zijn. We brengen ze naar de juiste sport en dans clubjes voor hun lichamelijke ontwikkeling en naar muziek of tekenles voor een bredere algemene ontwikkeling. We ontzeggen bij voorkeur onze schatjes niets, we hebben het woord Nee en de kritische noot uit ons woordenboek geschrapt en zorgen als het even kan dat het ze op materieel niveau aan niets ontbreekt. Alles is erop gericht om ervoor te zorgen dat onze kinderen alle kansen krijgen om straks geslaagde en succesvolle volwassenen te worden.

Het is een bewonderenswaardig en mooi streven. Echter heeft al deze inspanning en opvoeding een schaduwzijde. Zoals al eerder beschreven in; Hoe hecht is jouw hechting 3, is er een grote prestatie druk ontstaan bij zowel ouders als bij kinderen. Er wordt veel aandacht besteed aan de buitenkant ( hoe zie ik eruit, materialisme) en is er nog weinig aandacht voor de binnenkant (mentale, emotionele welzijn). Bovendien zijn we heel tegenstrijdig in het opvoeden van onze kinderen. Aan de ene kant zijn we ontzettend zorgzaam en letten we als haviken op onze kinderen. We brengen ze met de auto van en naar school, gaan ze met dezelfde vaart na school weer de in auto om te worden gebracht naar sport, clubjes en zelfs vriendjes en vriendinnetjes. Maar aan de andere kant brengen we onze kinderen al vroeg naar de kinder- en buitenschoolse opvang en zitten ze als puber vaak alleen thuis omdat de ouders werken. Enerzijds worden kinderen behandeld als prinsjes en prinsesjes en leren ze daardoor niet meer om te gaan met frustratie, teleurstelling en om hun behoefte uit te stellen. Anderzijds zijn de ouders vaak afwezig zowel fysiek als emotioneel. Is er weinig aandacht voor de emotionele behoefte van het kind en hebben ouders vaak geen idee wat er in hun kind omgaat en wat hun bezig houd.

De samenleving die wij daarmee onder andere hebben gecreëerd is er een van, meer, meer en nog meer, met zo min mogelijk inspanning en een minimum aan verantwoording. Dit brengen wij ook over op onze kinderen. Sterker nog ook onze kinderen moeten aan het gebruikers gemak voldoen. Maar al te vaak krijgen drukke, actieve kinderen ten onrechte het labeltje ADHD op geplakt en Boze, opstandige kinderen het labeltje ODD. In plaats van eerst eens goed te kijken of het probleem gedrag mogelijk voortkomt uit andere factoren dan ADHD of ODD bv; tijd en aandacht voor het kind, opvoeding en omgeving. Artsen schrijven te vaak te snel medicijnen voor. Ritalin, Concerta en Medikinet Zijn de meest bekende legale drugs die duizenden kinderen en jongeren onder toeziend oog van hun ouders slikken.

Mariella medina

Synergy Coaching & Counseling

Hoe hecht is hechting deel 3

Hoe hecht is hechting deel 3

Is er überhaupt een relatie tussen hechting en de manier waarop onze maatschappij functioneert?

De Engelse Kinderpsychiater John Bowly stelde al dat Hechting van groot belang is voor de evolutie (hechting deel1). Uit zijn onderzoek kwam naar voren dat: Ieder pasgeboren kind een aangeboren neiging heeft om de aanwezigheid van anderen te zoeken en dat volwassen, in het bijzonder moeders, de aangeboren neiging hebben om in de buurt van hun kind te blijven en te beschermen. Deze neiging tot nabijheid zoeken zou in de loop van de evolutie zijn ontstaan om de overleving van de mensheid te vergroten. Zonder hechting en hechtingsgedrag hebben baby’s veel minder kans om te overleven en als de kinderen niet overleven dan overleeft uiteindelijk de gehele mensheid niet.

Welke effecten heeft hechting, of liever gezegd onthechting dan op onze maatschappij.

Wie de kranten leest en regelmatig het nieuws bekijkt, zal daar tal van voorbeelden zien van de onthechting in onze maatschappij. Neem het bericht van de bejaarde mevrouw van 96 jaar, willekeurig neergestoken door een jongen die dat deed om wraak te nemen op zijn vader. Jongeren die staan te filmen als er iemand in elkaar geslagen worden om het vervolgens via de sociale media te verspreiden. Omstanders die vaak bij geweld op straat niets doen en toe kijken. Het gemak waarmee jonge kinderen zich op het internet en via hun mobiel letterlijk en figuurlijk bloot geven. Het kijken van porno is gewoon en het gebruik van drugs en alcohol hoort erbij. Hier zou je kunnen spreken van onthechting in de maatschappij.

In de loop der jaren is de nadruk in onze maatschappij meer gaan liggen op de mens als individu en op onze materiële welvaart Daar waar onze maatschappij in het verleden een sterkere eenheid vormden, bestaat onze hedendaagse, ‘moderne’ maatschappij uit eigenzinnige individuen, die in vrijheid hun eigen keuzes maken en zich losmaken van collectieve gedragspatronen. Echter, heeft bestaand sociologisch onderzoek laat zien dat ook onze moderne samenleving door allerlei vormen van groepsvorming of kuddegedrag wordt bepaald. Dat heeft weer tot gevolg dat de kudde bepaalt aan welke norm (en) wij waarden hechten.

Vandaag de dag wordt er enorm veel waarden toegeschreven aan onze financiële en materiële welvaart Het in stand houden van deze welvaart heeft echter een keerzijde. Er is een grote prestatie druk ontstaan bij zowel de volwassenen als bij kinderen. Er wordt veel aandacht besteed aan de buitenkant (hoe zie ik er uit, materialisme) en nog weinig aandacht voor de binnenkant (mentale, emotioneel welzijn). Al deze aspecten werken mee in de onthechting in de maatschappij. Ouders en verzorgers zijn minder aanwezig, kinderen worden vaak al op zeer jonge leeftijd al naar de crèche of kinderopvang gebracht. Jonge kinderen worden dus al heel snel van hun ouders of verzorgers gescheiden. Zoals al bleek in hechting deel1, kan langdurige scheiding van de ouders in de eerste 2, 3 kinderjaren zorgen voor hechtingsproblemen.

In Zweden verschilt het ouderschapsverlof nogal van het ouderschapsverlof zoals wij dat in Nederland hebben. Waar je in Nederland 16 weken verlof krijgt (als moeder), krijg je in Zweden ongeveer 16 maanden (zelf te verdelen tussen vader en moeder). Daarvan is 13 maanden betaald met 80% van je salaris en 3 maanden op uitkeringsniveau. Daarnaast kun je de eerste drie levensjaren van je kind onbeperkt onbetaald verlof nemen. Blijkbaar zien ze in Zweden het belang van de cruciale eerste drie levensjaren. Dat kan het verschil zijn of maken, een maatschappij waarin mensen hechten aan normen en waarden bestaande (gezins) structuren hebben om op terug te vallen of een samenleving waarin mensen wel vreedzaam samenleven, maar geen contact hebben.

Mariella Medina

Synergy coaching & counseling

 

 

 

 

Hoe hecht is hechting deel 2

Hoe hecht is hechting deel 2

In het vorige deel over hechting werd al duidelijk hoe belangrijk een goede en veilige hechting aan je ouders of verzorgers is. Dat hechting zelfs van levensbelang is en dat het niet veilig of op een goede en gezonde manier hechten aan je ouders in je vroege jeugd haast onvermijdelijk lijdt tot allerlei emotionele en psychische problemen.

Een slechte hechting of je niet goed kunnen hechten kan vele oorzaken hebben. Kinderen die zijn opgegroeid in kindertehuizen of daar lang hebt moeten verblijven. Kinderen die (langdurig) worden geplaatst in een pleeggezin. Het kan zijn dat een kind langdurig in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Soms zijn ouders niet opgewassen tegen de verantwoording die ze moeten dragen, het kan ontzettend overweldigend zijn om de verantwoording te dragen voor een nieuw leven. Ook ouders die te weinig aandacht hebben voor hun kind kan een oorzaak zijn. Een belangrijke oorzaak ligt bij ouders die zelf niet goed of veilig gehecht zijn.

De Laatste jaren word door de wetenschap en de hulpverlening steeds meer een verband gelegd tussen een slechte/ ongezonde of verstoorde hechting en bijvoorbeeld; relatie problematiek, aandacht en leerstoornissen (ADHD), drugsgebruik, co-dependency, angst en stemmingsstoornissen. Maar ook de meer ernstige psychiatrische stoornissen, (persoonlijkheidsstoornis) zoals borderline, antisociale persoonlijkheidsstoornis, narcisme, depressiviteit en anorexia worden bijna altijd in verband gebracht met onveilige hechting in de vroege jeugd.

In het Adult Attachment Interview, staat bovendien beschreven, dat bepaalde vormen van deze stoornissen gelinkt lijken te zijn aan een bepaalde hechtingsstijl. Stoornissen waarbij de aandacht niet op het eigen gevoel worden gericht, zoals vijandige vormen van depressie, eetstoornissen, drugsgebruik en verslaving, naar buiten gerichte, vormen van angststoornissen) Lijken over het algemeen gelinkt te zijn met een afwijzend-vermijdende hechtingsstijl. Stoornissen waarbij men opgaat in het eigen gevoel, zoals bij de borderline persoonlijkheidsstoornis en bij naar binnen gerichte vormen van depressie en angst, zijn gelinkt met een angstige-vermijdende hechtingsstijl (Dozier, Stovall-McClough, & Albus, 2008).Deze hechtingsstijlen zijn onder te verdelen in 4 type.

 Type 1: Veilige hechting

Mensen met een veilige hechtingsstijl hebben meestal stabiele relaties, hebben vertrouwen in anderen en staan ook open voor hun eigen emoties. Ze hebben een gezond gevoel van eigenwaarde en zijn niet bang voor intimiteit, maar zijn ook niet bang om alleen te zijn. Ze hebben een gezond evenwicht ontwikkeld tussen zelfstandigheid en afhankelijkheid. 

 

Type 2: angstig-obsessieve hechting

Mensen met een angstig-obsessieve gehechtsstijl worden in beslag genomen door zorgen. Ze hebben een laag gevoel van eigenwaarde. De balans is door geslagen naar de afhankelijke kant. Ze voelen zich onzeker over zichzelf en hun partner. Ze hangen erg aan hun partner en wil het liefst al hun emoties en gedachten met hem/haar delen. Ze hebben vaak snel last van verlatingsangst en onredelijke jaloezie.

Type 3: afwijzend-vermijdende hechting

Bij mensen met een afwijzend-vermijdend gehechtsstijl, slaat de balans nog sterker door naar de onafhankelijke kant. Zijn afstandelijk en hebben heel weinig behoefte aan intimiteit en binding. Het staat ze tegen om gevoelens en gedachten te delen en vinden het vervelend om afhankelijk te zijn of als er iemand afhankelijk van hun is. Ze zijn liever alleen dan samen. Ze willen zich liever niet binden. Zij hebben vaker last van bindingsangst

Type 4: angstig-vermijdende hechting

Mensen met een angstig-vermijdend gehechtstijl zijn bang om gekwetst te worden en zich bloot te geven. Ze zijn bang voor emotioneel contact, maar zijn tegelijkertijd in relaties erg afhankelijk van anderen. Ze hebben geen vertrouwen in de wereld en de mensen om hun heen als gevolg van hun onveilige jeugd. Ze wantrouwen de ander en zijn altijd bang om in de steek gelaten te worden als ze zich kwetsbaar opstellen. Een diep gewortelde angst voor afwijzing is hiervan de oorzaak. Deze mensen hebben dus een combinatie van bindingsangst en verlatingsangst.

Iemands gehechtheidsstijl lijkt redelijk stabiel te zijn, maar toch is het mogelijk dit te veranderen en jezelf verder te ontwikkelen.

Bron:

het Adult Attachment Interview

Bartholomew en Horowitz (1991)

Mariella Medina

Synergy coaching & counseling

 

 

 

Hoe hecht is hechting 1

Hoe hecht is hechting

Wat is dat hechting? Hoe ontstaat dat, en waarom is dat zo belangrijk?

Hechting of gehechtheid is een duurzame relatie die je als kind opbouwt met je ouders. Het is voor de rest van je leven en is van invloed op je denken, voelen en de manier waarop je handelt. Het bepaalt ook je vermogen om intieme relaties aan te gaan of op te bouwen. Deze sterke emotionele band bouw je op in de eerste 2 a 3 levensjaren na je geboorte. Deze band met je ouders of verzorgende is nodig om, emotioneel, psychisch en motorisch gezond te ontwikkelen en is zelfs van levensbelang. Het niet veilig of op een goede en gezonde manier hechten aan je ouders in je vroege jeugd lijdt haast onvermijdelijk tot allerlei emotionele en psychische problemen.

John Bowlby, een Engelse kinderpsychiater deed in de jaren 40 en 50 van de 20ste eeuw onderzoek naar het hechtings proces en kwam met zijn hechtingstheorie. Dit deed hij vanuit zijn eigen ervaring (Hij werd als kind, opgevoed door een kindermeisje zag en zijn ouders zelden) op basis van studies naar jeugddelinquenten en zijn werk op een school voor sociaal-emotioneel onaangepaste kinderen. Zijn vooronderstelling is dat kinderen genetisch ‘geprogrammeerd’ zijn om zorg te verkrijgen in de eerste kinderjaren. Dit doen zij door bijvoorbeeld te huilen of de aanwezigheid van de ouders of vaste verzorgers te zoeken. Hij kwam tot de conclusie dat een langdurig afwezige band tussen moeder en kind in de eerste drie levensjaren leidt tot een onomkeerbaar negatief effect op de geestelijke gezondheid van het kind. Ook stelde hij vanaf de jaren 60 dat hechten ook een belang is voor de evolutie. Omdat Ieder pasgeboren kind een aangeboren neiging heeft om de aanwezigheid van anderen te zoeken en dat volwassen, in het bijzonder moeders, een aangeboren neiging hebben om in de buurt van hun kind te blijven en te beschermen. Deze neiging tot nabijheid zoeken zou in de loop van de evolutie zijn ontstaan om de overleving van de mensheid te vergroten. Zonder hechting en hechtingsgedrag hebben baby’s veel minder kans om te overleven, en als de kinderen niet overleven dan overleeft uiteindelijk de gehele mensheid niet.

Niet alleen om te overleven is hechting nam belang, maar ook om op een gezonde, positieve manier te leren omgaan met je eigen gevoelens, dat je leert om op een goede en gezonde manier je gevoelens te uiten. Dat maakt dat je als volwassene eigenwaarde, zelfvertrouwen en een eigen identiteit ontwikkelt.

Het belang van hechting strekt zich dus niet alleen uit in de complete ontwikkeling van de mens, het is ook van invloed op alle lagen en facetten van de maatschappij. Hechting is dus van groot belang voor de overleving van de mensheid.

Bron vermelding:

John Bowlby

Mariella Medina

Synergy coaching & counseling