Als jij zorgt voor het probleem, dan zorg ik voor de oplossing

Als jij zorgt voor het probleem, dan zorg ik voor de oplossing

We kennen allemaal wel iemand, of hebben iemand in onze omgeving, voor wie niets te veel is, die altijd voor iedereen klaarstaat, altijd bereid is te helpen, je met raad en daad bijstaat: een ware rots in de branding.

Co-dependency kan dan ook worden aangezien voor altruïsme, grootmoedigheid en liefdadig gedrag en de co-depender als een nobel persoon.

Een co-depender is een co-depender omdat hij of zij zich vaak verantwoordelijk voelt voor de hele wereld. Een co-depender is vaak ontzettend flexibel, ijverig, doortastend, moedig, vergevingsgezind en verstandig. Co-dependers hebben het “zorgen voor” tot een kunst verheven. In partnerrelaties wordt de partner vaak overspoeld met zorg, wat dan liefde wordt genoemd.

Natuurlijk zijn dit ook mooie en goede eigenschappen die heel veel mensen bezitten, zijn er heel veel mensen hulpvaardig en het is zeker niet zo dat je per definitie co-depender bent als je “zorgt voor” of een aantal andere van deze eigenschappen hebt. Het verschil zit in het onderliggende motief.

Bij co-dependency komt al die onbaatzuchtigheid en edelmoedigheid voort uit een heel ander motief. Een laag zelfbeeld, een diep geworteld gevoel van eenzaamheid en schaamte. Het onbewuste idee hierachter is vaak:

Hij of zij verandert wel, (ik wordt gehoord, gezien)

Word ik gewaardeerd en gerespecteerd

Ben ik goed genoeg, (een kortstondige boost van het zelfbeeld)

Wordt er van mij gehouden, (ik krijg de minimale  liefde waar ik zo naar verlang)

Het behouden van controle

Een co-depender heeft vaak een groot inzicht in anderen, ziet heel goed waar het bij de ander fout gaat en hoe het anders moet. Maar vindt het moeilijk om naar zichzelf te kijken. Van dichtbij ziet immers niemand scherp. Bovendien wordt hij/zij zo opgeslokt door andermans problemen dat er helemaal geen ruimte tijd is om zijn of haar eigen probleem te ontdekken of op te lossen. Het gezegde “Hij / zij ziet de splinter in het oog van de ander, maar negeert de balk in zijn eigen oog” gaat hier zeker op.

Onbewust is hij of zij daardoor altijd op zoek naar een probleem of iets buiten zichzelf om zich beter te voelen. Het is een zoektocht naar het gevoel van eigenwaarde, zelfvertrouwen, (zelf) respect, erkenning, liefde en geluk.

Een co-depender heeft iemand met een probleem nodig om zich goed te voelen.

 

Synergy coaching & Counseling

Mariella Medina

We hebben alleen controle over ons gedrag als we eerst controle hebben over de dingen die ons regeren

We hebben alleen controle  over ons gedrag als we eerst controle hebben over de dingen die ons regeren.

Bij dwangmatige gedragspatronen denken we vaak aan tics of zelfs aan een dwangstoornis en niet zozeer aan co-dependency.

Dwangmatige gedragspatronen: komen vaak voort uit angst en zijn gewoonte, gedragingen. Aan deze gedragspatronen beleeft je meestal geen plezier, maar ze zijn erop gericht om de interne spanning of angst te verminderen. Zoals al eerder uitgelegd in het artikel “we zijn allemaal verslaafd aan iets wat de pijn doet verminderen” ontwikkeld iemand die co-dependent is aangepast gedrag.

Dit aangepaste (dwangmatige) gedrag brengt hem / haar rust en vermindert angst.

  • het aangepast(dwangmatige) gedrag maakt dat de co-depender het gevoel heeft dat hij/zij de situatie onder controle heeft.
  • hij of zij daardoor een goed gevoel over zichzelf krijgt.

Door het uitvoeren van aangepast gedrag, komt er onder andere dopamine vrij in de hersenen. Het beloningscentrum in de hersenen wordt dan indirect gestimuleerd. Dit betekent dat het aangepast(dwangmatige) gedrag een (gedrags) verslaving kan worden.

Toch komt co-dependency en de dwangmatige gedragspatronen, of gedragsverslaving, niet altijd voort vanuit emotionele onvolwassenheid of uit het (disfunctionele) gezin van oorsprong zoals beschreven in het artikel “Tussen emotionele volwassenheid en volwassen zijn zit een kindertijd”.

Deze dwangmatige gedragspatronen of (gedrags) verslaving kunnen ook ontstaan doordat er langdurige zorg en aanpassing nodig is bij een partner, kind (of familielid). Het kan daarbij gaan om verschillende problemen zoals, een psychiatrische aandoening, lichamelijke ziekte, een handicap, alcohol of drugs verslaving. In deze situaties gebeurt het vaak dat de partner, de verzorger, (denk bijvoorbeeld aan de mantelzorger) de redder in nood wordt!

Co-dependency kan in deze situaties voortkomen vanuit een goedbedoelde reactie op langdurig probleem gedrag of ziekte. De voortdurende “helpende” reactie zorgt  er onbedoeld voor dat de ander hulpeloos en afhankelijk wordt. Het maakt ook dat de ander zich niet meer verantwoordelijk voelt voor zijn of haar situatie, of voor zijn of haar gedrag. “De Helper” helpt zo wellicht, goed bedoelt en onbewust de situatie in stand te houden. Als dit uiteindelijk lijdt tot een vicieuze cirkel van problemen, helpen en zorgen, is de kans groot dat “de redder in nood” verstrikt raakt in het web wat co-dependency heet.

Synergy coaching & counseling

Mariella medina

 

 

Tussen emotionele volwassenheid en volwassen zijn zit een kindertijd

Tussen emotionele volwassenheid en volwassen zijn zit een kindertijd.

Co-dependency beïnvloedt net als een alcohol of drugs verslaving het hele leven van een co-depender. Maar ook van een echtgenoot/ partner, een ouder, broer of zus, het raakt de mensen in de directe omgeving van een persoon met alcohol- of drugs probleem, een lichamelijke ziekte of psychische stoornis. Co-dependency maakt emotioneel onvolwassen. Het beïnvloedt ook de emotionele ontwikkeling van kinderen die in een disfunctioneel gezin opgroeien.

Een disfunctioneel gezin wat is dat:

Een disfunctioneel gezin, is een gezin waarbij er sprake is van:

Drug of alcohol misbruik

Fysiek, emotioneel of verbaal geweld

Verwaarlozing, gebrek aan liefde, gebrek aan aandacht

In deze gezinnen lijden de gezinsleden onder angst, woede, pijn, schaamte en eenzaamheid. Zij leren om hun emoties te onderdrukken, hun eigen behoeften te negeren en of als niet belangrijk af te doen. Ze worden dan “overlevenden.” Deze gezinsleden ontwikkelen gedragspatronen die hen helpen bij het ontkennen en negeren van het probleem. ze leren om te liegen tegen zichzelf en leugens te geloven. Bovendien zorgen deze gedragspatronen er voor dat emoties niet of moeilijk, geuit en besproken worden. Er ontstaat een diep schaamte gevoel en een even zo groot gevoel van diepe eenzaamheid.Dat maakt dat kinderen binnen een disfunctioneel gezin, zich emotioneel niet gezond ontwikkelen. Deze kinderen zijn als volwassenen vaak “ emotioneel onvolwassen “

Het niet leren om op een gezonde en veilige manier met emoties, problemen en (levens) ervaringen om te gaan, maakt niet alleen dat je als co-depender diep gevoel van schaamte eenzaamheid opgroeit, geen of een erg laag eigenwaarde ontwikkeld   maar ook dat je waarschijnlijk allerlei andere lichamelijke of psychische klachten ervaart. Bovendien is het eerder regel als uitzondering, dat je als volwassene een partner kiest die ook destructief gedrag en patronen vertoont. Dit gedrag en deze patronen zijn bekend terrein. Het voelt vertrouwd, veilig en op een vreemde verslavende manier is het makkelijk om mee om te gaan. Een gezonde relatie/ partner en daarmee gezonde liefde, kun je (onbewust) zien als een bedreiging. Immers, het is je niet geleerd hoe het dan wel moet, hoe het anders kan.Toch kun je dit leren, je kunt inzicht krijgen in (je) destructief gedrag en patronen. Je kunt leren andere keuzes te maken. Je kunt van emotionele onvolwassenheid naar emotionele volwassenheid. Het is een proces, een proces waarin je inzicht krijgt in jezelf, in je emoties, behoeftes en verlangens, waarin je eigenwaarde opbouwt, waarbij je jezelf ontwikkelt.

Emotionele volwassenheid is altijd te ontwikkelen, iedereen kan altijd werken aan zijn of haar emotionele volwassenheid.

Synergy coaching & counseling

Mariella medina

 

We Zijn allemaal verslaafd aan iets wat de pijn weg neemt

We zijn allemaal verslaafd aan iets wat de pijn  wegneemt.

Wie het programma “Verslaafd” op RTL 4 heeft gezien, heeft het  misschien al eens voorbij horen komen: de betreffende counselor zegt (meestal  tegen de partner) “dat noemen wij co-dependency”.

Co –dependency, wat is dat eigenlijk?

Co-dependency is een psychische aandoening die voorkomt bij mensen die in hun jeugd vaak opgegroeid zijn in disfunctionele gezinnen waar zij op de één of andere wijze onvoldoende in hun gezonde basisvoorwaarden en behoeften zijn ondersteund. Vaak is er sprake van een achtergrond van verwaarlozing, mishandeling of misbruik. In voorkomende gevallen is er sprake geweest van een verslaving die in de familie heeft gespeeld.

Co-dependency was oorspronkelijk een term die gebruikt werd om het gedrag van partners te omschrijven die in een relatie zaten met een verslaafde persoon. Zij vertonen vaak dwangmatige gedragspatronen zoals pogingen om de situatie in de hand te houden en de verantwoording weg te nemen bij de verslaafde, veelal ten koste van zichzelf.

Tegenwoordig wordt de term ruimer gebruikt. Vergelijkbare patronen doen zich namelijk ook voor bij mensen in relaties met chronische of psychische zieken en bij kinderen in een moeizaam functionerend gezin. Voor dit hele scala aan dwangmatige gedragspatronen wordt tegenwoordig de term “co-dependency” gebruikt.

Toch is er nog weinig bekent over co-dependency en wordt weinig aandacht besteed aan de gevolgen van co-dependency, terwijl co-dependency net zo schadelijk kan zijn als een verslaving aan alcohol of drugs. In het programma “ Verslaafd” kwam dit ook  al naar voren.

Bij co-dependency wordt er geen alcohol of drugs ingenomen, maar het gevoel dat co-dependers krijgen kun je vergelijken met het gevoel wat je krijgt als je alcohol of drug gebruikt. Dat gevoel bereikt de co-depender door:

  • het aangepaste (dwangmatige) gedrag dat hem/haar rust brengt.
  • het aangepast gedrag maakt dat de co-depender het gevoel heeft dat hij/zij de situatie onder controle heeft.
  • hij of zij daardoor een goed gevoel over zichzelf krijgt.

Door het uitvoeren van aangepaste gedrag, komt dopamine vrij in de hersenen. Het beloningscentrum in de hersenen wordt dan indirect gestimuleerd. Bij het gebruik van alcohol of drugs wordt dit beloningssysteem direct gestimuleerd omdat de verslavende stoffen meteen doordringen in de hersenen.

Doordat er regelmatig dopamine vrijkomt is deze verslaving vergelijkbaar met een drugsverslaving.

Daarom lijken beide gevoelens zo op elkaar.

 

 

Synergy Coaching & Counseling

Mariella medina

Bronvermelding: nederlandse hersenstichting